mevamevo: (Default)

    ru:
Сегодня я получил pdf-файл свежего выпуска «Beletra Almanako» (это весьма козырный литературный альманах на эсперанто), в котором опубликован мой перевод (с предисловием и комментариями) волошинского стихотворения «Дом поэта». Жутко рад и доволен, буду считать это моим нынешним magnum opus’ом на эсперанто :). Детали раскрывать пока не стану (есть надежда, что почта сумеет доставить мне и его бумажный вариант, тогда похвастаюсь уже с парочкой фотографий), но уже сейчас искренне поблагодарю alauxdo и vmel (которые в своё время сделали ряд ценных замечаний по поводу перевода), а также всех ЖЖшных комментаторов, которые помогали мне уяснить смысл отдельных строк волошинского оригинала и высказывали своё мнение по поводу отдельных эсперантских оборотов, которые я использовал в переводе. Подробности ещё будут!

    eo:
Hodiaŭ mi ricevis la pdf-dosieron de la freŝa «Beletra Almanako», en kiu aperis mia traduko (kun la enkonduko kaj komentoj) de la fama voloŝina versaĵo «La domo de l' poeto». Mi estas ege ĝoja kaj kontenta, kaj de nun konsideros ĉi tradukon mia Esperanta magnum opus :). La detalojn mi dume ne malkaŝos (ekzistas la espero, ke poŝto ja sukcesos liveri al mi ĝian paperan varianton, kaj mi do fanfaronos ankaŭ per unu-du fotoj), sed jam nun mi volas sincere danki al alauxdo kaj vmel (kiuj siatempe faris kelkajn valorajn rimarkojn pri la traduko), kaj ankaŭ al ĉiuj VĴ-komentantoj, kiuj helpis al mi kompreni la sencon de kelkaj linioj de la voloŝina originalo kaj esprimis sian opinion pri kelkaj E-taj parolturnoj, kiujn mi uzis en la traduko. La detaloj sekvos!

mevamevo: (Аватара 2013)

    ru: Ещё осенью я накатал хулиганский перевод на эсперанто не менее хулиганской песни весьма хулиганского Вени Д’ркина. Публикую перевод и его запись. Веня Д’ркин — весьма интересный автор. Если кто совсем ничего не слышал о нём, то дам лишь одну ссылку: подборка каверных исполнений одной из наиболее известных его песен «Непохожая на сны». Непременно нужно будет перевести и её, но как, блин, передать на эсперанто «в дуду трузера» и «хучи-кучи-мен»? :) Скороговорческое скопление согласных ĉ в данном переводе — сознательное решение. Ну, чтобы никто кроме меня не смог это исполнить :).

    eo: Jam aŭtune mi elproduktis huliganan tradukon de huligana kanto de plej huligana Veĉjo D’rkino (jen ligilo al la angla vikipedio). Jen mi publikigas la tradukon kaj la registraĵon. Veĉjo D’rkino estas tre interesa aŭtoro. Unu el liaj plej famaj kantoj, ŝajne, estas «Nesimila al sonĝoj»; oni povas rigardi/aŭskulti multajn ali-prezentojn de tiu ĉi kanto ĉi tie. La langorompa akumulo de ĉ en mia traduko estis konscia tradukista solvo. Nu, por ke neniu alia povu plenumi tiun tradukon :).



Оригинал и перевод // Originalo kaj traduko )
mevamevo: (Аватара 2013)

Vaste konata rusia esperantisto, tradukisto kaj poeto Valentin Melnikov ([livejournal.com profile] vmel) antaŭnelonge lanĉis serion da enigmaj versaĵoj, kiuj temas pri famaj esperantistoj. Necesas diveni, pri kiu esperantisto temas. La unuaj du taskoj estis ne tro komplikaj, sed ni atendas la pluajn.

Ĉiuj estas invitataj partopreni en tiu ĉi enigmo-konkurso en la blogo de V. Melnikov. Venu kaj divenu: http://vmel.livejournal.com/tag/versportretoj. :)

mevamevo: (Аватара 2013)

Nenio estas samtempe pli amuz(ig)a kaj frenez(ig)a, ol renkonti mislokitan akcenton en iu ajn E-kanto, ĉu alt-, ĉu merd-nivela. Eĉ idioto, LMMO, kapablas kompreni la regulon pri akcentado en Esperanto, sed multaj E-plenumantoj (feliĉe, ne ĉiuj, sed ja multaj, precipe (por)junularaj, eĉ rimarkindaj!) ial opinias sin rajtigitaj fajfi kaj eĉ furzi pri la plej evidenta kaj baza afero. Mi ja povas «kompreni kaj pardoni» ĉiaman onian eraremon pri la akuzativo (kvankam mi persone ne opinias ĝin plej malfacila elemento de Esperanto), mi pli-malpli trankvile (kvankam kritike) rilatas al multegaj aliaj fuŝoj, foje evidentaj eĉ al atenta komencanto, sed mislokita akcento en la verko, elmetita por la publiko, impresas min kiel fekaĵ-monteto sur mondum-vespera torto.

Ve, ŝajnas al mi, ke baldaŭ mi komencos recenzi la muzik-albumojn, enhavantajn pli ol unu mislokitan akcenton, en la stilo de Artemio Lebedevo, kurte, sed elĉerpe: «Tiel sin esprimas nur kackapuloj!».

mevamevo: (Аватара 2013)

Вот небольшая шалость от моего завуча (он написал это четверостишие ещё давным-давно) и от меня (перевёл буквально вчера).

Jen eta petolaĵo de mia vicestro (li verkis tiun strofon jam antaŭlongege) kaj de mi (mi tradukis ĝin nur hieraŭ).


Сказал Гораций: «Истина в вине!»
Сегодня это изреченье тоже в силе.
Но всё ж сомненье не даёт покоя мне:
А, может, истина содержится и в пиве?

(с) А. П. Дьяченко
Laŭ Horacio estas ver' en vin'.
Kaj ankaŭ nun validas tiu vero.
Sed daŭre unu dub' turmentas min:
Ĉu ver' troveblas ankaŭ en biero?

trad. P. Moĵajev
mevamevo: (Default)

    eo:
Ĉiam estas agrable trovi neatenditajn spurojn de sia ekzisto en la reto. Jen mi trovis en Youtube du ĉarmajn videojn, kiuj prezentas du kantojn el mia albumo "Pluke-Traduke" kun paralela traduko de la tekstoj en la hispanan (fare de, supozeble, Ramón Morales). Bagatelo, sed ja agrabla bagatelo. La unua kanto (kies videon mi tuj prezentas) uzas mian propran muzikon kaj mian tradukon de la ruslingva teksto de A. Saĥaltujev. Ĝi estis komponita proks. en 2002 kaj tradukita ne pli poste, ol en la 2003a (mi bone memoras, ke mi tradukis ĝin, sidante en la legejo de mia universitata biblioteko). Se iu el la esperantistaj amikoj posedas la hispanan, estus interese ekscii, ĉu bonas la traduko.

    ru:
Всегда приятно обнаружить неожиданные следы своего существования в сети. Вот нашёл на Youtube два очаровательных видео, которые представляют две песни с моего альбома "Pluke-Traduke" с параллельным переводом текстов на испанский (работы, вероятно, некоего Ramón Morales). Мелочь, но приятно. Первая песня (видео которой я тут же представляю) написана мной на стихи А. Сахалтуева примерно в 2002 году; перевод на эсперанто я сделал не позднее 2003-го (хорошо помню, что переводил, сидя в читальном зале моего университета). Если кто из друзей-эсперантистов разбирает испанские письмена (которые для меня "невразумительны зело"), было бы интересно узнать, насколько хорош перевод.





    eo:
La dezirantoj povas kompari tiun ĉi version kun la ruslingva, kiun mi plenumis ĉi-februare dum la prezentado de mia dua kantaro: http://www.youtube.com/watch?v=J5Ia6zxZTB0.

Kaj jen plia kanto el la sama albumo kun traduko en la hispanan (de la sama tradukisto/videfarinto): http://www.youtube.com/watch?v=iB01XiwnzUI (kompareblas kun la "viva" plenumo de ĉi februaro: http://www.youtube.com/watch?v=LibKJpfp9pk).

    ru:
Желающие могут сравнить эту версию с русскоязычной, которую я исполнял в этом феврале на презентации моего второго сборника: http://www.youtube.com/watch?v=J5Ia6zxZTB0.

Ну, и ещё одна песня из того же альбома с переводом на испанский (дело рук того же переводчика/видеоделателя): http://www.youtube.com/watch?v=iB01XiwnzUI (можно сравнить с "живым" исполнением в этом феврале: http://www.youtube.com/watch?v=LibKJpfp9pk)

mevamevo: (Default)

Antaŭ kelkaj tagoj mi trafis la momenton, kiam la ĝardena araneo (Araneus diadematus), loĝanta ĉe nia perono, kaptis muŝon. Jen la foto (musklake pligrandigebla) kaj eta versaĵo, kiu naskiĝis al mi dum rigardado de la fotoj.




            La muŝ' senzorge flugis al pereo -
            Por ĝi l' kaptilon teksis araneo.

            Jen, meze de l' somera tag' pulsanta -
            La trista ilustraĵ' pri l' vivo vanta.

            Ve, antaŭ tiu bild' la spir' abortas,
            Kaj l' tuta mondfilozofi' senfortas:

            Ja ĉio viva iam forpereos -
            Kaj nur la temp' eterne araneos.

            09.08.2011
mevamevo: (Default)

    eo:
Kiel oni diras, "al ĉasisto venas mem la besto". Mi ja pensis, pri kio blogumi, kaj jen - bonega preteksto. En Youtube oni publikigis ĉarman videon (vd. sube), kiu prezentas muzike (kaj iomete - ankaŭ videe) la klasikan versaĵon de W. Auld "Ebrio". La muzika interpreto al mi plaĉis, la plenumo ege bonas, la teksto prezentitas. Nepre aŭskultu! Se bezonatas - ankaŭ (re)legu!

    ru:
Как говорится, "на ловца и зверь бежит". Я как раз думал, о чём бы написать в блог, а тут - отличный повод. На Ютубе выложили замечательное видео, музыкальную презентацию классического стихотворения У. Олда "Опьянение". Музыкальная версия (в классическом стиле) мне понравилась, исполнение - замечательное, текст представлен в самом видео. Обязательно послушайте, даже если эсперанто вам до лампочки (будете знать, как он звучит :)). Если нужно, то текст стихотворения можно почитать тут.


mevamevo: (Default)

   eo:
Sube oni povas aŭskulti la "Lirikan kanton" de V. Visockij en mia plenumo (trad. de N. Lozgaĉev; vd. ankaŭ ĉi tie). En la kaŝparto aŭdeblas mia ŝerc-versio de la kanto en la rusa lingvo.

   ru:
Полторы недели назад в нашем "Вдохновении" был вечер Высоцкого. Вечер, как по мне, получился так себе, но тем не менее - это же Высоцкий! На вечере я исполнял его знаменитую "Лирическую", а теперь вот решил исполнить её на эсперанто, тем более, что существует весьма хороший перевод Николая Лозгáчева. На синтезаторе играю самолично. И пусть кто-то мне теперь скажет, что "эсперанто звучит некрасиво"! :)




А вот текст и перевод:

Здесь лапы у елей дрожат на весу,
Здесь птицы щебечут тревожно.
Живешь в заколдованном диком лесу,
Откуда уйти невозможно.

Пусть черемухи сохнут бельем на ветру,
Пусть дождем опадают сирени –
Все равно я отсюда тебя заберу
Во дворец, где играют свирели.

Твой мир колдунами на тысячи лет
Укрыт от меня и от света.
И думаешь ты, что прекраснее нет,
Чем лес заколдованный этот.

Пусть на листьях не будет росы поутру,
Пусть луна с небом пасмурным в ссоре, –
Все равно я отсюда тебя заберу
В светлый терем с балконом на море.

В какой день недели, в котором часу
Ты выйдешь ко мне осторожно?
Когда я тебя на руках унесу
Туда, где найти невозможно?

Украду, если кража тебе по душе, –
Зря ли я столько сил разбазарил?
Соглашайся хотя бы на рай в шалаше,
Если терем с дворцом кто-то занял!

В. Высоцкий
Ĉi tie alarme pepadas birdar',
Kaj tremas la branĉoj abiaj.
Vi vivas en la ensorĉita arbar',
Fermita por ĉiuj aliaj.

Ŝanceliĝu padusoj en venta obstin',
Pluve falu siringa floraro, -
Tutegale de tie forprenos mi vin
En la helan kastelon ĉe maro.

Malice sorĉistoj por longa jarmil'
Vin ŝlosis de mi en ĉi rondo.
Kaj vi opinias, ke tiu azil'
Pli belas, ol ajno en mondo.

Do, forestu sur herb' roso de noktofin',
Kaj kun nuboj la lun' malamiku, -
Tutegale de tie forprenos mi vin
Al palac', kie ŝalmoj muziku.

En kiu do jar', kiu tago kaj hor'
Al mi vi singarde alvenos?
De tie surbrake mi portos vin for,
Al lok' netrovebla forprenos.

Mi vin ŝtelos, se vin ne timigas la ŝtel',
Ĉu pro l' penoj mi vin ne meritas?
Do konsentu almenaŭ al tenda miel',
Se l' kastel' kaj palac' okupitas.

trad. N. Lozgaĉev

Под катом - бонус "на любителя". Можно послушать, что бывает, "когда в Высоцком не хватает мажора". Нелюбителям пародий и перепевок - не смотреть, не слушать!


Под катом - другой Высоцкий! Вы предупреждены! )
mevamevo: (Default)

   ru:
Первая творческая потуга в этом году - ещё один перевод из Щербакова на вашу голову. "Шарманщик", послушать (или скачать) оригинал можно тут. Перевод вполне эквиритмический, так что поётся без проблем, однако, представленную ниже версию следуют всё-таки рассматривать, ну, если не как черновик, то, как минимум, как версию не выше 0.91 (так как сам вижу пару слабых мест в переводе и даже вижу кой-какие пути их решения). Подождём, что скажут (и скажут ли) мои опытные товарищи-эсперантисты.

   eo:
Sube estas prezentita la unua krea provo ĉi-jara: la nova traduko el Ŝĉerbakov. La kanto "Gurdisto" (kiun en la originala plenumo oni povas aŭskulti aŭ elŝuti ĉi tie). La sube prezentita traduko ja ankoraŭ ne estas netaĵo, mi publikigas ĝin unue por sproni mian verkemon/tradukemon, kaj due (sed ne laste!) por kolekti la opiniojn de la spertuloj ([livejournal.com profile] vmel, plej unuavice mi atendas vian detruan kritikon!) kaj "simplaj preterpasantoj". Por tuj refuti la eventualajn kritikojn pri la "malglata" ritmo mi diru, ke la traduko estas tute samritma kaj samfacile kantebla, kiel la originalo (elprovite!).

Inter la plej malfortaj/dubindaj lokoj de la traduko (pri kiuj mi ja atendas viajn opiniojn/kritikojn) mi vidas, unuavice (eble morgaŭ mi ekvidos ion plian) la jenajn:

1. Ĝenerale, ĉu akcepteble tradukitas la ripetiĝanta formo "Мало ли чем? / Мало ли что? / Мало ли кто?"
2. Ĉu la uzo de la vorto "fajfas" en la frazo "Fajfas la temp' senpasie pri via ĉeesto" ne estas tro "parola"? Mi iom dubas pri ĝi, kvankam ĝi al mi plaĉas (ankaŭ pro tio, ke ĝi ebligas ioman vortludon kun la "sakfajfilo" el la antaŭa linio).
3. Ĉu la uzo de la formo "indulgi iun per io" (en la senco "elmontri simpatian, favoran sintenon al iu per certaj agoj") ne tro tranĉas vian orelon? "Favori iun per io" sonas tute normale, sed kio pri "indulgi"?
4. Pri la linio "La suspiro ne helpos por ĉi tragedi'" mi mem scias, ke ĝi estas, verŝajne, la plej misa el ĉiuj 24, tamen mi neniel sukcesis trovi pli trafan apogitan rimon por la vorto "Di'" (kiun mi ne volas forlasi nek formovi de tiu pozicio). Ĉu la uzo de iu neapogita rimo (je -i/-i) en la pleja fino de la kanto povas esti tolerebla?

Antaŭdankon pro viaj opinioj kaj eventualaj kritikoj. Malkonforme al mia ĉiama emo, ĉi-foje mi pretas reprilabori kelkajn pecojn de la traduko (kaj eĉ aparte konservis kelkajn malnetaĵojn).

Plej laste mi senkulpigu min pri certaj liberaĵoj en la traduko per la komplikeco de la originalaj ritmo kaj formo.



   Шарманщик

Мало ли чем представлялся и что означал
твой золотой с бубенцами костюм маскарадный —
в годы, когда италийский простор виноградный
звонкие дали тебе, чужаку, обещал...

Ведь не вышло, и музыка не помогла.
Небо поникло, померкло. Дорога размокла.
Даль отзвенела и, сделавшись близкою, смолкла, смолкла —
и оказалась не сказкой, а тем, чем была.

Мало ли что под руками твоими поёт —
скрипка, гитара, волынка, шарманка, челеста...
Время глядит на тебя, как на ровное место,
будто бы вовсе не видит. Но в срок призовёт.

Ворожишь ли, в алмаз претворяя графит,
или чудишь, бубенцы пришивая к одежде, —
в срок призовёт тебя время; вот разве что прежде, прежде
даст оправдаться — и только потом умертвит.

Мало ли кто, повторяя канцону твою,
скажет, вздохнув, что «в Италии этаких нету»...
Самый крылатый напев, нагулявшись по свету,
так же стремится к забвенью, как ты к забытью.

Не вздохнуть невозможно, но верен ли вздох?
Право, шарманщиком меньше, шарманщиком больше...
Всё, кроме боли, умолкнет и скроется, боль же, боль же —
вечно была и останется вечно. Как Бог.

1991
   Gurdisto

Kiel ajn belis kaj ĉarmis laŭ via kalkul'
Via kostum' maskerada kun oro tintila
En tiu temp', kiam vast' Italia azila
Brilan futuron promesis al vi, ho fremdul' —

Ĉio vanas, ne helpis eĉ via muzik'.
L' vojo kotiĝis, pri l' blu' de l' ĉiel' vi forgesis,
Brila futur' proksimiĝis kaj brili tuj ĉesis, ĉesis
Sin rivelinte ne revo, sed nur mistifik'...

Kio ajn sonu kaj kantu per via labor' —
Gurd', violono, gitar', sakfajfilo, celesto —
Fajfas la temp' senpasie pri via ĉeesto,
Tamen en certa moment' ĝi ja vokos vin for.

Ĉu elsorĉas vi gemojn el griza grafit'
Aŭ simple flikas la veston plej pie kaj ĉaste,
Foje la temp' vin indulgos per l' eblo plej laste, laste
Sin elpravigi — kaj tuj prenos al infinit'.

Kiu ajn homo, ravita de via motiv',
Diros, ke «en Itali' oni tiajn ne aŭdis» —
Eĉ la plej bela kanzon', kiu tro longe laŭtis
Estos, simile al vi, konsumita de l' viv'.

La suspiro ne helpos por ĉi tragedi',
Vivis gusdist' — ne plu vivas gurdisto, do, amen...
Ĉio ekmutos, forsvenos, distiĝos sed tamen, tamen
Restos eterne l' doloro, simile al Di'.

trad. 11.01.2011

kaj

Dec. 24th, 2010 01:51 am
mevamevo: (Default)
kaj inter ovacioj
angoro mian menson ekokupas:
ke homoj solas, ilin nask' izolas
kaj nur en fantazio ili grupas
kiel konstelacioj.


J. Camacho (el la poemaro "Celakantoj")

P. S. от меня:
Не знаю, интроверт ли товарищ Камачо (очень известный, если не сказать знаменитый современный поэт на эсперанто, испанец), но в этих строках - буквально манифест интровертизма... Кому как - а мне это более чем близко и понятно. Под катом - совершенно нехудожественный перевод, представляющий, однако, довольно точную, имхо, передачу смысла данного пятистишия. Увы, всей красоты этого текста мой перевод, тем более прозаический, не сможет передать. Так что можно не читать. Лучше уж просто выучить эсперанто :).


Очень вольный перевод, не имеющий ничего общего с поэтичностью оригинала )
mevamevo: (Default)

    ru:
Пятисотая запись в моём ЖЖ. Так получилось, что сегодня я обратился к воспоминаниям пятилетней давности, и выразить/описать мои переживания мне захотелось именно на эсперанто. Пять лет назад происходили странные, но удивительные вещи. Что было, того не вернёшь, но хорошо, что остаются хотя бы воспоминания, причём, чем они старше, - тем они положительнее. Прям как хорошее вино.

    eo:
Jen la kvincenta blogero en mia VĴ. Eta, sed iom agrabla jubileo. La homoj ŝatas jubileojn; kaj mi estas homo, do, nenio homa estas fremda al mi.

Hodiaŭ vespere kelkaj kurantaj okazaĵoj iom misigis mian humoron. Pro tio mi faris nenion socie utilan ĉi-vespere, sed anstataŭe enpensiĝinte relegis mian taglibron, pli ĝuste - la priskribojn de la eventoj, kiuj okazis al mi antaŭ ĝuste kvin jaroj, novembre 2005. Kvin jaroj estas sufiĉe longa tempo por ke tiamaj okazaĵoj jam iom malaktualiĝu, iĝu iom fremdaj kaj fordistancaj. Kaj tamen mi relegis tiujn tekstojn soife kaj sopirplene, ĉar la 2005-a jaro donacis al mi ege multe da animaj travivaĵoj de plej kristala delikateco kaj pureco. Tiam mi renkontis la junulinon, kiu ekposedis mian koron verŝajne pli firme kaj pli multrilate, ol ĉiuj aliaj ĝis nun renkontitaj (nu, fakte, ni trovis unu la alian jam fine de junio, sed ĝuste novembre ni plej interintimiĝis, ekloĝis kune ktp). Ŝi estis naskonta al mi bebon (filinon), sed la sorto decidis, ke nek la bebo venu en ĉi mondon, nek ni restu kune. Ni disiĝis 2,5 jarojn post nia renkontiĝo, kaj, kvankam nia kuna vivo plenis je multegaj tute stultaj miskomprenoj, ofendoj kaj kvereloj, mi ja ĝis nun rememoras ŝin kaj nian kunon.

Kio okazis, tio jam ne refareblas, sed la rememoroj restas. Kaj la repripenso de tiuj rememoroj ja daŭre iom instruas min kaj pliriĉigas mian spiritan vivon malgraŭ la multaj ŝanĝoj kaj okazaĵoj, kiuj perturbis mian estadon post tio. Nun ŝi bonfartas kaj edukas infanon. Ni kontaktas unu la alian per somosoj kelkfoje jare. Mi ne scias, ĉu kaj kion ŝi rememoras pri mi. Mi verkis pri/por ŝi nur unu versaĵon, en la pleja komenco de niaj interrilatoj, sed ĝi estas, ŝajne, la plej sincera kaj improviza (kvankam ja ankaŭ iom mallerta) inter ĉiuj miaj Esperantaj poeziaĵoj.

                                                          al L.
Trans fenestro forkuras vilaĝoj, herbejoj kaj arboj,
Kaj kolore plej buntas ĉe suna subir' firmament'.
Nin kunligis hieraŭ volupta impet' de du karnoj -
Sed hodiaŭ min ligas al vi iu svaga kor-sent'...

Vi hieraŭ min prenis, kaj premis, kaj manis sen timo,
Kunplektitis la korpoj, premiĝis ni buŝon al buŝ'...
Sed hodiaŭ vi kvazaŭ bruligas min jam en la sino,
Karesante la koron per softa kaj milda lip-tuŝ'...

26.06.05

Al ...

Oct. 28th, 2010 03:34 am
mevamevo: (Default)

Jen la improviza frukto de ioma nokta sidumado. Ĝi ja neniel pretendas esti artaĵo, sed estas kvazaŭ rimita taglibruma fiksado de la ĉi-nokta animstato. Por la scivolemuloj mi indikos (Atenton! Enestas intrigo-prezentoj! Ne sekvu la ligilojn antaŭtempe!), ke la 5a linio estas kvazaŭa memcitaĵo aŭ aludo de/al tio ĉi, dum la 6a linio aludas la jenon. La memcitaĵoj ne estis konsciaj; maksimume ili estis duonkonsciaj (nu, se mi ja konscie raportas pri ili). Fakte, estas la tasko de literaturologoj deĉifri la eventualajn ligojn inter la tekstoj de ĉiu unuopa aŭtoro, sed mi antaŭtimas, ke mi ne akiros sufiĉan verkistan famon por altiri la intereson de literatur-esploristoj. Do, krom pri memcitado permesu al mi iom okupiĝi ankaŭ pri iom da memesplorado. La tuta viv' de introvertulo estas memesplorado... :)


                                  Al ...
Mi sonĝis vian brule varman manon —
Mirinda sonĝ' post tiom da vaku'.
Post tiom da misvorta ambigu'
Refoje sonĝas mi l' iaman vanon.

Ja por ĉiam' disigis nin la fat',
Kaj ne varmigas min aŭtuna flamo...
Sed — damne! — mi ja pretas al reamo...
Ĉu pretas vi almenaŭ al reŝat'?

   28.10.2010
mevamevo: (Default)

ru:
Не спится. В Симферополе прошёл дождь, и шорохи машин по мокрому асфальту навевают какое-то непонятное настроение. В общем, вот Вам перевод (на эсперанто, разумеется) единственного, на мой вгляд, достойного внимания фрагмента из мюзикла "Эдит Пиаф. Жизнь в кредит", который я смотрел в Киеве и о котором подробно писал вот тут. Повторяться не буду, кому интересно моё мнение - читайте первоисточники :).

Несмотря на то, что в целом мюзикл довольно уныл, этот кусок запомнился. В украинском оригинале он называется, очевидно, "Два слова", но я, перекрестившись, перевёл это дело как "Tri vortoj" (т.е., "Три слова"), так как французское "Je t'aime", как мне подсказывал внутренний голос (а позже подтвердил [livejournal.com profile] alauxdo) - это всё-таки три слова (ну, это, типа, когда по-русски говорят "Жэ тэм", то получается всего лишь два слова :)). К тому же, так текст лучше соотносится и с эсперантскими реалиями (на эсперанто "Я тебя люблю" - "Mi amas vin", т.е., тоже три слова). Если вдруг окажется, что мы с alauxdo заблуждаемся, маякните в комментариях, я быстренько исправлю tri на du - и finita la commedia afero!

Напоследок - перевод вышел не слишком уж блестящим, сам знаю (но, кажется, и не совсем дохлым; да и оригинал, прошу прощения, являет собой не слишком уж высокое искусство, чтобы разбиваться над ним в лепёшку), так что можно не критиковать :).

eo:
Sube mi prezentas mian tradukon el la ukraina lingvo. Temas pri peco el la muzikalo "Édith Piaf. La vivo kredite", kiun mi spektis septembre en Kievo. La muzikalo mem al mi tute ne plaĉis (senforma, nemelodia, kun malbona scenografio, kun tro multaj longaj kaj tedaj dialogoj), sed tiu ĉi peco ja iom tuŝis min. En la originalo tra la teksto konstante ripetiĝas la esprimo "два слова" (t.e. "du vortoj", temas pri la franca esprimo "Je t'aime"), tamen mi tradukis ĝin kiel "tri vortoj", ĉar ŝajnas al mi (kaj [livejournal.com profile] alauxdo konfirmis tion), ke tio estas tamen 3 vortoj (kiuj por la rusa/ukraina orelo nur sonas kiel 2). Se iu kompetentulo pri la franca lingvo povos refuti tiun opinion - bonvolu lasi komenton, mi rapide korektos ĉion.




Знаю, не знаю – я сплю, чи не сплю,
Мову кохання чудову твою
Вчу я.
В сердці солодкий пронизливий щем,
Тільки два слова шалених "Je t'aime"
Чую.

В небо нічне до блискучих зірок
Разом з тобою злітаємо вдвох,
Любий!
Знову і знову вже тисячний раз
Тільки два слова шепочуть весь час
Губи...

Два коротких, два солодких,
Два, два, два слова...
Два пекельних, два шалених,
Два, два, два слова...

Пісню безумну зі мною ти вчиш,
Падає, падає сніг на Париж,
Білий.
Кожна кохання хвилююча мить
Варта минулих й майбутніх століть,
Милий.

Хай не кінчається це рандеву,
Бачити хочу цей сон наяву
Знову.
Хочу, щоб вітер нам завжди співав
Пісню кохання, в який тільки два
Слова.

Два коротких, два солодких,
Два, два, два слова...
Два пекельних, два шалених,
Два, два, два слова...

Чути я хочу знову ці два безумних слова,
За два шалених слова все я віддать готова!

Два коротких, два солодких,
Два, два, два слова...
Два пекельних, два шалених,
Два, два, два слова...

Sonĝ' kaj realo fariĝas la sam',
Kiam de vi mi la lingvon de l' am'
Aŭdas.
L' brusto doloras pro dolĉa kor-prem',
Nur la tri vortoj frenezaj "Je t'aime"
Laŭtas.

Al la stelplena kaj plej ĉarma for'
Kune ekflugas ni dum nokta hor'
Ĝue.
Ree kaj ree, ĝis sven', ĝis forges'
Nur la tri vortoj resonas sen ĉes'
Plue.

Tri modestaj, tri majestaj,
Tri, tri, tri vortoj...
Tri inferaj, tri sinceraj,
Tri, tri, tri vortoj...

Vestas Parizon kovrilo de neĝ',
Ni lernas kanton frenezan – ho, peĉ'! –
Kune.
Kiam vi amas - ja ĉiu moment'
Pli travivindas, ol tuta jarcent',
Ĉu ne?

Daŭru senfine ĉi am-renkontiĝ',
Sorbu denove min sonĝa feliĉ'
Pura.
Volas mi, ke vento kantu por ni
Kanton kun tiu tri-vorta lini'
Nura.

Tri modestaj, tri majestaj,
Tri, tri, tri vortoj...
Tri inferaj, tri sinceraj,
Tri, tri, tri vortoj...

Per ĉiuj miaj fortoj mi preĝas pri l' tri vortoj,
Por tiujn vortojn sperti mi pretas ĉion perdi!

Tri modestaj, tri majestaj,
Tri, tri, tri vortoj...
Tri inferaj, tri sinceraj,
Tri, tri, tri vortoj...
mevamevo: (Default)
Tamen ja, trinki kafon nokte estas danĝere por la senproblema endormiĝo. Sed de la alia flanko, tio foje ja donas la eblon finfari tion, kio estis komencita. Sube oni povas vidi mian unuan tradukon el Nikolao Gumilovo, poeto, tre ŝatata de mi. La ĉi-suba duonimprovizo certe ne apartenas al miaj plej bonaj tradukoj (i.a., enestas kelkaj "teknikaj" misoj, tamen mi ne sukcesis elcerbumi ion pli taŭgan), sed mi ege volis almenaŭ mezbone traduki ĝuste ĉi tiun versaĵon. Ĝi elvokas en mi plej buntajn kaj miksitajn sentojn kaj certe apartenas al unuj el la plej tipaj, karakterizaj kaj eble eĉ famaj versaĵoj de Gumilovo. La kritikoj, neŭtralaj impresoj kaj eĉ eventualaj laŭdoj bonvenas! La ruslingva originalo legeblas ĉi tie.

 
      Sonĝo

Mi ekĝemis pro bild' vizia
Kaj vekiĝis en prem-sopir'.
Sonĝis mi — vi amas alian,
Kaj ofendis vin tiu vir'.

Kuris mi de la lit' simile
Al fuĝant' de la ekzekut',
Kaj lanternoj flagris malbrile
Kvazaŭ best-okula salut'.

Ho, je Dio, dum tiu kuro
Mi plej orfis, solecis plej!
Kaj similis la strat' obskura
Al senakva, morta fluej'.

Jen mi staras ĉe via pordo,
Ne ekzistas alia destin',
Sed mi scias, ke mankos forto
Kaj kuraĝ' por eniri ĝin.

Li ofendis vin, mi ja scias,
Eĉ se nur en la sonĝa dron',
Sed mi tamen foragonias
Antaŭ via nigra balkon'.


mevamevo: (Default)
eo (запись на эсперанто):
Inter ĉiuj miaj originalaj Esperantaj versaĵoj al mi aparte plaĉas unu, kiun mi nomis "Simplarimaĵo". Krom esti sincera, ĝi, miaopinie, distingiĝas per sia formo: ripetiĝantaj sintaksaj strukturoj kaj klare simplaj rimoj - kaj mi ĉiam penas, ke la versaĵoj ne estu simple rimitaj linioj, sed enhavu ankaŭ iun strukturan pimpaĵon.

La versaĵo estis verkita, se kredi al la indiko, septembre 2007, kaj do estas dediĉita al jam malnovegaj okazaĵoj. Tamen la memoro zorge tenas ĉiujn travivaĵojn en la kapo, foje tiu fikstenemo iĝas eĉ iom obseda. La iamaj eventoj, priskribitaj en ĉi versaĵo, jam antaŭlonge iĝis tute negravaj por mi, kaj eble indas iom liberigi la animon por la novaj impresoj. Per la publikigo de tiu strangarimaĵo mi do provos malpezigi la koron kaj ne forgesigi, sed, por tiel diri, iom malaktualigi la iamajn sentojn.

Parenteze mi rimarku, ke ĉi versaĵo partoprenis la internacian literaturan konkurson "Liro" (organizatan de la revuo "La Ondo de Esperanto") en 2007 kaj ricevis tie "laŭdan mencion". Pro tio, ke la versaĵo jam estis publikigita sur la paĝoj de la revuo (kaj ankaŭ en ties paĝaro, vd ĉi tie - interalie, la redakcio detruis la originalan triangulan strof-aranĝon, kiu estis, miaopinie, iom grava: unue, ĝi similigis la tutan versaĵon al la simbola bildo de koro, kaj, due, ĝi subkomprenigis la eblon legi la strofojn en libera ordo kaj kun eventuala "cikligo"), mi ne opinias krimo publikigi ĝin en mia blogo.

              Simplarimaĵo

En mia menso -            Pri via ĉarmo,
La sama penso:            Pri via varmo,
Pri via belo,             Pri nia sido,
Pri via helo,             Pri via rido...

             En mia menso -
             La sama penso:
             Pri mia miso,
             Pri nia diso...


ru (la blogero en la rusa):
Выше было приведено одно из моих оригинальных стихотворений на эсперанто, особо мне нравящееся. Его название на русский язык адекватно не переводится, описательный перевод примерно следующий: "Нечто (стихотворение) с простыми рифмами". Простые (но в то же время, кажется, не избитые типа amo-flamo) рифмы и простая синтаксическая структура фраз придают стихотворению ту структурную "изюминку", которую я всегда стараюсь придавать каждому стихотворению (хуже нет, когда стихотворение - это просто зарифмованное изложение каких-то сумбурных мыслей без структуры и развития).

Если верить пометке, стихотворение было написано в сентябре 2007 года, то есть, посвящено делам давно минувших дней. Память, однако, заботливо удерживает все переживания, порой эта настойчивость становится даже навязчивой. События, описанные в стихотворении, уже давно потеряли для меня былую значимость, и, наверное, уже пора освободить место в душé для новых впечатлений. Публикацией этой "просторифмости" я и попытаюсь облегчить душу и, если не забыть, то как бы сделать менее актуальными былые чувства.

Стóит, наверное, заметить, что это стихотворение принимало участие в международном литературном конкурсе "Liro" (организуемом редакцией журнала "La Ondo de Esperanto") в 2007 году и даже удостоилось на нём "особого упоминания". Учитывая, что стихотворение уже публиковалось на страницах журнала (а также на его сайте, см. тут - кстати, они разрушили оригинальное пространственное представление строф в виде треугольника, что было, по-моему, не лишено значения: во-первых, тогда стихотворение становилось отдалённо похожим на символическое представление сердечка, а, во-вторых, такое представление давало возможность читать строфы в произвольном порядке с возможной "зацикловкой"; ну да ладно!), я не считаю предосудительным опубликовать его и в моём блоге.

Если кто не владеет эсперанто, пожалуйста, не просите перевода. Стихотворение настолько простое, что с помощью любого эсперанто-русского словаря его можно адекватно перевести. Воспользуйтесь, например, этим - заоодно и развлечётесь :).
mevamevo: (Default)
ru (la blogero ruse):
Сегодня (по сути, буквально полчаса назад) опубликовал в википедии статью про Гастона Варенгьена — выдающегося эсперанто-поэта, переводчика, грамматика и создателя Полного иллюстрированного словаря эсперанто (этот словарь в буквальном и переносном смыслах мне очень дорог, так как это самая дорогая книга, которую я когда либо покупал: при номинальной стоимости в 75, если не ошибаюсь, евро, мне он обошёлся примерно в 65 из-за мелкооптовой скидки — один человек оформлял заказ на несколько экземпляров).

Сделанной работой я чрезвычайно доволен, скажу не хвастаясь. Сравните русскую статью со всеми остальными — и сами поймёте, кто тут крут.

Удивило, как быстро работают википедийные боты (программы-роботы, выполняющие технические и рутинные процедуры). Сразу после того, как довёл статью до нормального состояния (и убрал шаблон {{пишу}}), пошёл в английскую википедию, чтобы проставить в тамошней статье интервики-ссылку на только что созданную русскую статью. Представьте себе моё удивление, когда я увидел, что эта ссылка там уже стоит! Проверил по истории — ссылка появилась через 6 минут после того, как я сохранил первую версию статьи. Википедийные боты следят за тобой! Как они это делают — ума не приложу...

В общем, кто не знает, кто такой мсье Гастон — обращайтесь: http://ru.wikipedia.org/wiki/Варенгьен,_Гастон (на фото — он сам, собственной персоной, вместе с машинописной версией Полного иллюстрированного словаря). В нижепредставленной эсперанто-записи я привожу 2 стихотворения Х. Камачо, посвящённые этому эсперанто-гуру.

eo (запись на эсперанто):
Hodiaŭ (fakte, antaŭ duonhoro) mi publikigis en la rusa vikipedio la artikolon pri Gaston Waringhien (vd. http://ru.wikipedia.org/wiki/Варенгьен,_Гастон). Sen fanfaroni mi ja tamen diros, ke ĉi artikolo estas videble pli bona, ol ĉiuj aliaj alilingvaj (eĉ la Esperanta). La sekreto de la sukceso estas ĉasi ne la kvanton de la artikoloj, sed ja ilian kvaliton (por ĉi artikolo mi uzis kelkajn disajn fontojn, i.a., la vere informohavan artikolon de A. Korĵenkov).

Ĉi-sube mi volas citi kelkajn ĉarmajn rimaĵojn de J. Camacho pri G. Waringhien (el la verskolekto "Saturno").

 
      Gastono

Gastono, zorga vortomastro,
leksikon kreas kaj kompilas,
ĉar nia lingvo pli stabilas
kun fundamento kaj pilastro.

Neniam tamen de Parnas' tro
lontanen li aŭtomobilas.
Gastono, zorga vortomastro,
leksikon verkas kaj distilas.

Kaj, kiel nova Zoroastro,
pli plenan pivon li profilas,
dum vortoj milas kaj scintilas
per lum' de zodiaka astro.

Gastono, zorga vortomastro.


      Al Gaston Waringhien

Morto, zorga hommastrino,
falĉas re kaj re, sen fino,
susure silkan fojnon.
      versio de 1991

Morto, zorga homomastro
falĉas re kaj re, sen hasto,
susure silkan fojnon.
      versio de 2003
mevamevo: (Default)
Hieraŭ mi trovis en la tirkesto de mia laboreja tablo la delonge ŝatatan poemkolekton de Jorge Camacho "Celakantoj" (mi antaŭ iom da tempo recenzis tiun verskolekton; la ne vere lerta rezenzo legeblas ĉi tie). La afero estas, ke mi foje alportas kelkajn E-librojn al la laborejo por (se estas taŭga humoro por tio kaj ankaŭ la stud-horaro permesas) fari negrandajn prezentojn de Esperanto por miaj gestudentoj. Nemalofte tiuj libroj "sedimentiĝas" en mia labortablo kaj mi ne ĉiam povas rememori, kien mi ŝovis ilin.

La poemkolekto vere plaĉas al mi. Ĝenerale en poezio mi preferas mallongajn kaj striktajn, "streĉitajn" vers-formojn (kaj ankaŭ mem pli ofte verkas tiujn) - kaj Camacho ja estas majstro de tiaj kelkliniaĵoj. Por ilustri miajn poeziajn preferojn mi jen volas citi du ŝatatajn kelkliniaĵojn en Esperanto.

La unua estas el la poemkolekto de István Ertl "Provizore" (ankaŭ ĝin mia ja recenzis, sed ial en tiu ĉi paĝo mia recenzo mankas, sed kompense estas prezentitaj kelkaj aliaj :)):
 
Mi volis verki por vi am-poemon,
Sed ili ĉiuj samas...
Similas, kiuj amas...

Kaj jen la dua versaĵeto el la jam menciita poem-kolekto de Jorge Camacho. Ege ĉarmas min la strukturo de la versaĵo: la unua linio estas rimita al la kvina, la dua - al la kvara, dum la tria (meza) linio havas internan rimon. Krome, la unua kaj la kvina linioj estas simetrie mallongaj, dum la restaj linioj estas rimarkeble pli longaj. Rezulte - perfekte simetria (ritme kaj rime) versaĵeto, tute ne sena je poezia sento kaj intelekta enhavo...
 
kaj

kaj inter ovacioj
angoro mian menson ekokupas:
ke homoj solas, ilin nask' izolas
kaj nur en fantazio ili grupas
kiel konstelacioj.

Profile

mevamevo: (Default)
mevamevo

September 2017

S M T W T F S
      12
3 4 5 6 78 9
10 111213141516
17181920212223
24252627282930

Syndicate

RSS Atom

Most Popular Tags

Style Credit

Expand Cut Tags

No cut tags
Page generated Sep. 19th, 2017 10:36 pm
Powered by Dreamwidth Studios